ALI Otenov — Арайлым

Сағынады екен адам
Сағынбаса жүрек болмайма?
Айтшы мен қайда барам
Жазып қойса маңдайға
Мекен жайың бұрыңғы
Көңіліңде сондайма?
Сені ойлаумен жетемін айға…
Арайлым,
Суретіңе қараймын
Көшеңді үмітпен аралаймын
Несіне
Жұлдыздарды санаймын?
Жап жарық өзісің ғой
Сен айдың!
Кешірек келсемде шығасың ұйқыңды бөліп,
Қуанып қаламын сұп сұлу кейпіңді көріп
Уақыттың өткенін қалай біздер байқамадық?
Көп қайталадық…
Тағы да гүлімді терезеден кіргіздіңбе?
Өзіңмен суық боп сезілмейді бұл күз мүлде
Сезіндіңбе?
Арайлым,
Суретіңе қараймын
Көшеңді үмітпен аралаймын
Несіне
Жұлдыздарды санаймын?
Жап жарық өзісің ғой
Сен айдың!